Od prawie dwudziestu lat trwa partnerska współpraca Kościerzyny z - położonym nad Lazurowym Wybrzeżem słonecznej Prowansji - francuskim miastem Sanary-sur-Mer. Dla uczczenia tych przyjacielskich relacji w dniu 17 października 2009 roku nastąpiło w naszym mieście uroczyste odsłonięcie pomnika-obelisku z herbem Sanary (warto podkreślić, że w Sanary istnieje, od czasu męczeńskiej śmierci ks. Jerzego Popiełuszki, rondo poświęcone jego osobie). Dla bliższego poznania tego francuskiego regionu warto, choć w wielkim skrócie, poznać jego bogatą historię.

Prowansja (po francusku - "Provence") jest krainą historyczną, w starożytności zamieszkałą przez Ligurów. Od VI wieku p.n.e. kolonizowana przez Greków, na przełomie IV/III wieku p.n.e. opanowana przez Celtów, w latach 125-121 p.n.e. podbita przez Rzymian - stanowiła pierwszą rzymską prowincję zaalpejską. Wpłynęło to na romanizację kraju oraz korzystnie na rozwój jego infrastruktury. W okresie Wędrówek Ludów przechodziła kolejno w ręce Wizygotów (476 r. n.e.), Ostrogotów (508 r. n.e.) i Franków (536 r. n.e.). Od VII w. n.e. była niszczona przez korsarzy arabskich. W latach 855-863 n.e. stała się przejściowo królestwem, by w roku 947 n.e. połączyć się z Górną Burgundią. W roku 1032 n.e. opanowana przez cesarzy niemieckich i rządzona w ich imieniu przez hrabiów Prowansji. Od roku 1112 n.e. była w rękach królów z dynastii Katalońsko-Aragońskiej. W tym czasie kraina ta przeżywała szczytowy rozkwit gospodarczy i kulturalny. Powstała i ukształtowała się literatura prowansalska. Z tamtego okresu datują się, aż po dzień dzisiejszy, duże wpływy i "ciągoty" do Hiszpanii i częściowo również do Włoch.

Od końca XIV wieku Prowansja stała się przedmiotem rywalizacji między Francją a Hiszpanią. W roku 1482 n.e. na mocy testamentu ostatniego jej władcy połączona została unią personalną z Francją - posiadając wówczas autonomię (między innymi odrębne stany i parlament). Od 1533 r. n.e. datuje się dalsze zacieśnianie związków z Francją i formalne oderwanie się od Cesarstwa.

W XVII wieku n.e. nastąpiło dalsze ograniczenie autonomii Prowansji przez kardynałów-ministrów królewskich (A. Richelieu i J. Mazarina) z jednoczesną rozbudową gospodarczą - głównie portów w Marsylii i Tulonie.

W 1790 roku n.e. nastąpił nowy podział administracyjny. Rewolucja Francuska zniosła całkowicie resztki odrębności ustrojowej i organizacyjnej Prowansji przez podzielenie jej na kilka departamentów (stara wypróbowana zasada: "dziel i rządź" - "divida et impera").

Obecną stolicą Prowansji jest Marsylia - duży port handlowy. Drugim pod względem wielkości ośrodkiem tego kraju jest Tulon - miasto to jest ponadto jedną z największych baz francuskiej Marynarki Wojennej na Morzu Śródziemnym. Warto nadmienić, że w granicach Prowansji leży także Awinion - miasto słynne z niewoli papieży.

Do zajęć mieszkańców Prowansji należą: sadownictwo, uprawa winorośli, hodowla i rybołówstwo. Zachowują po dziś dzień wiele elementów dawnej kultury - między innymi charakterystyczne budownictwo, ubiory kobiet, tańce oraz zamiłowanie do walk byków. W ostatnich latach daje o sobie również znać silny rozwój ruchu regionalnego nawiązującego do historii i tradycji tego kraju.